Παιδιά καλό το σόου αλλά η γυναίκα ή δεν έχει ηχολήπτη ή τα’χει παρατσούξει... #πιοφάλτσαπεθαίνεις #Eurovisiongr #foustanela

About 4 months ago from Hara Kessaris's Twitter

Posted In #TrueStory

Ό,τι δεν σε σκοτώνει…

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 09/04/2019

«Θα τα θυμόμαστε και θα γελάμε». Μία από τις πιο αγαπημένες μου φράσεις, που με παρηγορεί και μου δίνει κουράγιο κάθε φορά που χρειάζεται να αναμετρηθώ με δύσκολες καταστάσεις. Και πιστεύω πραγματικά ότι δεν πρόκειται για μία κούφια παρηγοριά στον πικραμένο αλλά για μια μεγάλη αλήθεια, ασχέτως που για ευνόητους λόγους είθισται να αποκρύπτουμε στον πικραμένο ότι βασική προϋπόθεση για να τα θυμάται είναι να επιβιώσει της πίκρας του. Διότι αν το καλοσκεφτείς, σχεδόν όλες οι τραγωδίες που μας συμβαίνουν καταγράφονται στη μνήμη μας παρέα με μπόλικα ευτράπελα, ίσως επειδή για λόγους αυτοσυντήρησης, ενστικτωδώς εστιάζουμε σε οτιδήποτε μπορεί να διασκεδάσει την αγωνία και τον πόνο μας μέχρι να βγούμε από τα ζόρια και να συνεχίσουμε τη ζωή μας, λίγο πιο ταλαιπωρημένοι αλλά και λίγο πιο σοφοί. Γιατί ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Το είπε κι ο Πορτοκάλογλου και ό,τι λέει ο Πορτοκάλογλου είναι νόμος.

Μια τέτοια απολύτως τραγελαφική ιστορία ζήσαμε οικογενειακώς το περασμένο καλοκαίρι και μάλιστα με εσάνς ευρωπαϊκό! #more

#more

Posted In #TrueStory

Επιστροφή στο Λονδίνο

Ταξιδεύοντας με δύο παιδιά και κανένα φίλτρο

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 29/05/2018

Λίγους μήνες αφότου έσουρα σε τούτο εδώ το blog τα εξ αμάξης στον μακαρίτη τον πατέρα μου που μας τραβολογούσε κάποτε σε ό,τι μουσείο βρήκε στις υποσημειώσεις των ταξιδιωτικών οδηγών του Λονδίνου αλλά και στη μάνα μου που έβαλε στη βαλίτσα ό, τι ρούχα να’ ναι και κυκλοφορούσαμε σαν κινούμενο αξιοθέατο για τους υπόλοιπους τουρίστες, ήρθε φέτος η ώρα να κάνω το ίδιο ταξίδι με τα δικά μου παιδιά και να τα κάνω τα εξ αμάξης γαργάρα, κυρίως γιατί, όπως αποδεικνύεται, έχω γίνει φτυστή ο πατέρας μου. 15 μέρες και νύχτες μου πήρε για να καταφέρω να χωρέσω μέσα σε μία σκάρτη εβδομάδα όλα τα αξιοθέατα του Λονδίνου, άσε που μου ’μεινε στο χέρι ο Άγιος Παύλος και ακόμα τον βλέπω στον ύπνο μου μαζί με τον Πάπα για κάποιο λόγο. Για να συμβεί το θαύμα, περισσότεροι χάρτες ήταν απλωμένοι στην τραπεζαρία μου αυτές τις 2 εβδομάδες παρά στην αίθουσα συσκέψεων του Τσώρτσιλ μεσοπόλεμα, είμαι δε σίγουρη ότι αυτός κοιμόταν και λίγο περισσότερο από μένα.

Όσο καλομελετημένο κι αν είναι όμως το πλάνο, είναι γνωστό τοις πάσι ότι την ώρα που το καταστρώνεις ο Μεγαλοδύναμος από πάνω ξεκαρδίζεται και ποτέ μα ποτέ δεν έχει κάνει κανείς ταξίδι με παιδιά ατσαλάκωτος και αταλαιπώρητος ούτε μέχρι την Καλαμπάκα. Έλα όμως που πλέον ζούμε στην εποχή των social media, δημοσιοποιούμε μόνο τα highlights κι αυτά με φίλτρα και αναρωτιέται ο κάθε πικραμένος τι κάνει λάθος και δεν τσουλάει και η δική του η ζωή σαν το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Αφού, λοιπόν, ανέβασα κι εγώ τα ατμοσφαιρικά μου stories στο instagram και χόρτασα καρδούλες, ιδού και το behind the scenes του ταξιδιού μας, άφιλτρο και αμακιγιάριστο και με τα σχετικά του διδάγματα προς παρηγοριά αλλά και συμμόρφωση του μελλοντικού ταξιδιώτη. Στην τελική ας υπάρχει και μια ποικιλία στην ηλιθιότητα, μην κάνουμε όλοι τα ίδια. #more

#more

Posted In #TrueStory

Κάποτε στο Λονδίνο

Ήταν πολλά τα αξιοθέατα Άρη...

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 26/06/2017

Όταν ήμουν περίπου 13 ετών, ο μπαμπάς μου μετά από 2 βαρβάτα εμφράγματα που οδήγησαν σε 4πλό bypass στο Λονδίνο αποφάσισε ότι η ζωή είναι μάλλον μικρότερη απ’ ό,τι νόμιζε και ένα χρόνο μετά μάς πήρε όλους μαζί του στη Βρετανική πρωτεύουσα, Ιούνιος του ’90 θα ‘τανε θαρρώ, όπου επί 2 εβδομάδες έπρεπε να υποβληθεί σε διάφορα τσεκ-απ για να σιγουρευτεί ότι δεν θα τρίτωνε άμεσα το κακό.

Όλους όταν λέω εννοώ τη μαμά μου, εμένα και τις δύο μικρότερες αδερφές μου, 10 και 8 ετών τότε. Όπως αντιλαμβάνεσαι, 15ήμερο ταξιδάκι για 5μελή οικογένεια στο Λονδίνο δεν βγαίνει και τζάμπα πράμα, οπότε το πλάνο του πατέρα μου για να δικαιολογήσει το έξοδο στο οικογενειακό μας budget ήταν να του προσδώσει έντονο εκπαιδευτικό χαρακτήρα και να γνωρίσουμε τόσο καλά το Λονδίνο, που να μη χρειαστεί να το δούμε ποτέ ξανά. Και τα κατάφερε. Για αρκετά χρόνια μετά, ακούγαμε Λονδίνο και τρεπόμασταν σε άτακτη φυγή. #more

#more

Posted In #MoodOfTheDay

Be Mine – Ofenbach

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 19/05/2017

Μία πολύ αγαπημένη μου φίλη, μου έλεγε πρόσφατα για ένα καταπληκτικό σεμινάριο life-coaching που παρακολούθησε στο εξωτερικό, στο οποίο μεταξύ άλλων έμαθε ότι όταν μπλοκάρεις, ένας τρόπος να επανέλθεις είναι το να κουνάς τον πισινό σου, η γνωστή σε όλους μας παρότρυνση “Shake your ass!”.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι, καλοπροαίρετοι και κακοπροαίρετοι για να περιγράψει κάποιος τη λειτουργία της “αυτοφόρτισης” στον άνθρωπο. Αυτό που μόλις πας να πατώσεις – και ειδικά όταν ενστικτωδώς αντιλαμβάνεσαι ότι δεν σε παίρνει να πατώσεις – κάνεις ξαφνικό restart από μόνος σου και ξανά προς την επιφάνεια τραβάς. Αυτό όλο, ναι μεν γίνεται εσωτερικά αλλά αφενός μπορεί να το πυροδοτήσουν τυχαίοι εξωτερικοί παράγοντες, όπως ας πούμε το να πέσει στο ραδιόφωνο ένα ξεσηκωτικό τραγούδι ή να σου πέσει ξαφνικά σε μια στροφή ένας ήλιος “να” στη μούρη, και αφετέρου όταν το πάθεις εμφανίζεις συχνά και εξωτερικά συμπτώματα, που συχνά προβληματίζουν το περιβάλλον σου, όπως πχ το να αρχίσεις να κουνιέσαι ρυθμικά χωρίς μουσική, να χαμογελάς πλατιά χωρίς λόγο κλπ.

Προσωπικά αυτό το παθαίνω συνέχεια, το θεωρώ μεγάλο προσόν και το αφήνω να μου βγαίνει ελεύθερα όταν και όπως του ‘ρχεται, νιώθω δε εξαιρετικά δικαιωμένη που πλέον το συστήνουν και οι ειδικοί! Οπότε, λίγο που ξαναβγήκε ο ήλιος, λίγο που είναι Παρασκευή, λίγο που μεθαύριο γιορτάζει όλο μου το σόι, μισότρελη ξε-μισότρελη, εγώ σήμερα χορεύω. Ακριβώς σαν την παρτσακλή στο video clip στο 1:35 και μάλιστα χωρίς την κορμάρα. Και ελπίζω με αυτό το φανταστικό τραγουδάκι να παρασύρω κι άλλους.

It’s Fri-yayyyy people! Smile (and eat) while you still have teeth!

Posted In #TrueStory

Διαζευγμένοι φίλοι, αυτή η μάστιγα

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 20/04/2017

Σύμφωνα με το Βικιλεξικό, ως μάστιγα ορίζεται η «μεγάλη συμφορά, κοινωνική πληγή». Δεν ξέρω αν ένα διαζύγιο αποτελεί μεγάλη συμφορά, υποθέτω ότι αυτό κρίνεται κατά περίπτωση, παρότι γνωρίζω αρκετούς χωρισμένους που ο ένας λέει ότι σώθηκε κι ο άλλος ακόμα κλαίει. Σίγουρα όμως τα διαζύγια της τελευταίας δεκαετίας τα κατατάσσω στην κατηγορία κοινωνική πληγή, τόσο λόγω ποσότητας όσο και λόγω ποιότητας.

Για να είμαι ξεκάθαρη από την αρχή, αυτό το post δεν έχει καθόλου να κάνει με το γιατί χωρίζει όλος ο κόσμος σαν να προκηρύχτηκε διαγωνισμός «οι τελευταίοι παντρεμένοι καίγονται», αν πρέπει να χωρίζει, ποιο είναι το νέο μοντέλο οικογένειας, αν είναι πιο σωστό να μένουν μαζί δύο δυστυχισμένοι άνθρωποι, ποια παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα κλπ. Γενικότερα, δεν είναι η πρόθεσή μου να μπω στα ενδοοικογενειακά κανενός. Όχι επειδή δεν έχω άποψη – σιγά μη δεν είχα – αλλά επειδή κρίνω σκοπιμότερο να προσπαθήσω εδώ να αναδείξω ένα παράπλευρο ζήτημα που κατά τη γνώμη μου δεν συζητείται όσο θα έπρεπε, και δεν είναι άλλο από το δράμα που συχνά αντιμετωπίζουμε εμείς οι υπόλοιποι, ο στενός περίγυρος των ζευγαριών που αποφασίζουν να χωρίσουν ατσούμπαλα τα τσανάκια τους κι όποιον πάρει ο χάρος. Κι αυτό, προς γνώση και συμμόρφωση όχι μόνο των χωρισμένων αλλά και των προς το παρόν ακόμα παντρεμένων, καθότι ρόδα είναι και γυρίζει αν με εννοείς. Ιδού λοιπόν τέσσερα βασικά προβλήματα που καλά θα ήταν να μην δημιουργούνται στην περιφέρεια, μιας που η ζωή συνεχίζεται και καλά είναι όταν συνέρχονται οι διαζευγμένοι να τους έχει μείνει κανένας φίλος για να γιορτάσουν την ελευθερία τους αλλιώς αναγκαστικά δικαιώνεται η Λαίδη και οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ. Μουσικό διάλειμμα.

#more

#more

Posted In #TrueStory

Η μαγειρίτσα της μαμάς μου

Ένα κεφάλαιο ανατομίας μπλεγμένο στα θρησκευτικά

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 14/04/2017

Πάσχα, η θρησκευτική γιορτή της μαζικής απόδρασης. Κάτι η άνοιξη που σε καλεί στις ευωδιαστές εξοχές, κάτι τα σουβλιστά αρνιά που όπως και να το κάνουμε, στην ύπαιθρο τα φαντασιώνεσαι να στριφογυρίζουν με τη γλώσσα έξω, όχι στο μπαλκόνι σου, το Πάσχα είναι ο λόγος που έχεις μεταλάβει μέχρι στιγμής στα μισά νησιά της Ελλάδας και σε άλλα τόσα ορεινά χωριά, χώρια κάτι μουσαντέ πάσχατα που έκαμες στην Αγία Σοφία την προστάτιδα του Harrods, μας κάνεις και τον θρήσκο ουναμουχαθείς.

Πέρα από τους προφανείς, ένας επιπλέον λόγος για να φύγεις το Πάσχα είναι ότι αν μείνεις στην πόλη το πιθανότερο είναι να σκατοφάς. Και ο βασικός λόγος που θα σκατοφάς, για να μην κατηγορούμε συνέχεια τους άλλους, είναι ότι στην παρέα είστε ομαδικώς άχρηστοι και ούτε γυναίκα έχετε να φτιάχνει μαγειρίτσα της προκοπής ούτε άντρα ικανό να σουβλίσει αρνί.

Αυτά, μέχρι σήμερα. Γιατί χάρις στη νεοαποκτηθείσα εμπειρία μου στην παρασκευή της θρυλικής μαγειρίτσας, αυτού του πεντανόστιμου παραδοσιακού φαγητού που κανείς δεν θέλει να ξέρει τι έχει μέσα, σήμερα θα σε πάρω από το χεράκι και θα σε οδηγήσω βήμα-βήμα στην επιτυχία. Δες το σαν τη μαγειρική σου ενηλικίωση ή σαν μια εξαιρετική ευκαιρία να το γυρίσεις στην χορτοφαγία. Διότι αν δεν συμβεί ούτε τώρα το θαύμα, μάλλον θα πεθάνεις κρεατοφάγος. #more

#more

Posted In #TrueStory

Το θερμός

...που με νίκησε.

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 20/03/2017

stelton-isolierkanne-em-77-0-5-l-aus-stahlΚάθε πρωί στο σπίτι μας φτιάχνουμε φρέσκο καφέ φίλτρου. Μόλις τελειώσει η διαδικασία παραγωγής του τον μεταφέρουμε από την καφετιέρα σε ένα ωραιότατο θερμός με καπάκι που βιδώνει και ξεβιδώνει, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των ομοειδών του. Το θερμός αυτό χρησιμοποιούμε εγώ, ο άντρας μου, η κοπέλα που βοηθάει με τις δουλειές του σπιτιού, καθώς και όποιοι φίλοι μάς επισκέπτονται κάποια κυριακάτικα απογεύματα. Όλος αυτός ο λαός καταφέρνει με άνεση να σερβίρει τον καφέ από το θερμός στο φλιτζάνι του χωρίς να πέσει στο τραπέζι ούτε μία σταγόνα. Ξεβιδώνουν καπάκι, γέρνουν θερμός, πέφτει ο καφές, ισιώνουν θερμός, βιδώνουν καπάκι, τέλος. Όλοι, εκτός από εμένα. #more

#more

Posted In #TrueStory

Επίσκεψη στον παιδίατρο

...αυτό το θρίλερ.

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 09/03/2017

Υπάρχουν μέρη που πας και δροσίζεσαι, υπάρχουν κι εκείνα που πας και ζορίζεσαι. Ο παιδίατρος είναι ένα μέρος στο οποίο κατά κανόνα ζορίζεσαι, εκτός αν πηγαίνεις χωρίς παιδί, ας πούμε για να πάρεις μια αθλητική βεβαίωση, που και πάλι δηλαδή ζορίζεσαι γιατί καμία όρεξη δεν έχεις να τρέχεις κάθε χρόνο για τις βρωμοβεβαιώσεις, λες και είναι πολύ πιθανό από πέρσι μέχρι φέτος να απέκτησε το 8χρονο στεφανιαία νόσο ή λες και του κάνει ο παιδίατρος τεστ κοπώσεως προτού υπογράψει.

Τα συνήθη σενάρια της εν λόγω επίσκεψης, πάντως, είναι δύο. Ή σέρνεις πίσω σου ένα παιδί υγιέστατο που καθόλου δεν θέλει αλλά πρέπει να εμβολιαστεί ή σέρνεις πίσω σου ένα παιδί που ψήνεται, βήχει, ξερνάει, χέζεται κλπ σε τέτοιο βαθμό που κρίνεις απαραίτητο να το δει ο γιατρός, αν όχι για το ίδιο, τουλάχιστον για τη δική σου ψυχική ηρεμία.

Κι ενώ κάποιος που δεν έχει παιδιά μπορεί να φαντάζεται ότι το χειρότερο από τα δύο σενάρια είναι αυτό με το άρρωστο παιδί, αποφάσισα πρόσφατα ότι ισχύει το αντίθετο. #more

#more

Posted In #TrueStory

Το γενεθλιακό έπος των 40

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 16/02/2017

"SUNNY MUSHROOM" by @panio21

Πριν λίγες μέρες, έκλεισα αισίως τα 40. Το βροντοφωνάζω, ναι, γιατί αυτό που μου λέτε να τα κρύβω, ποτέ δεν το κατάλαβα. Γιατί να τα κρύψω; Μη χρειαστεί να ξαναβγώ στην αγορά για άντρα; Κι αν όντως βγω και πέσει στο δρόμο μου τεκνό, ότι τί; Θα κρύβω και το διαβατήριο για πάντα; Ε, όχι! (Ιδού μια λέξη που ταιριάζει γάντι στο 40…)

Έπος τα 40. Διαφορετικά από τα 39 προηγούμενα. Μπήκα μέχρι και σε αντίστροφη μέτρηση με το που έφτασε ο μήνας των γενεθλίων μου. Ποια; Εγώ, που κι αν έχω χλευάσει τεθλιμμένες εορτάζουσες που έσβηναν τα κεριά της τούρτας τους funny-big-bang-theory-happy-birthday-to-me-animated-gifμε τα πικρά τους δάκρυα για τη χαμένη νιότη. Εγώ που ξυπνούσα κάθε 26 του Γενάρη με ψυχολογία ολοκαίνουργιου Πάπα, έτοιμη να βγω στο μπαλκόνι να χαιρετίσω τον λαό που ζητωκραύγαζε από τα μεσάνυχτα της προηγουμένης σε τηλέφωνα και μηνύματα (για να μην πιάσω την χρυσή εποχή του facebook που με θυμάται μέχρι κι η αγαπημένη μου ψαροταβέρνα στην Αιδηψό). Κι όμως, ακόμα κι εμένα, φέτος κάτι με κόμπλαρε. Κι αυτό το μικρό κοκομπλόκο, ήταν τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα. Σαν να μου επιβεβαίωνα άθελά μου ότι κάτι δυσοίωνο σημαίνουν τα 40, αλλά… τι; #more

#more

Posted In #MoodOfTheDay

Supersonic Love – Ian Ikon feat. Marina Celeste

Hara Chryssikopoulou-Kessaris | 14/02/2017

Κάθε φορά που ξημερώνει η μέρα του Αγ. Βαλεντίνου, ακόμα και τώρα που επιτέλους ξεπέρασα την εμμονή να τη χλευάζω για να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα ως γνήσιος Υδροχόος, σκέφτομαι πόσο ατυχής είναι η επιλογή μιας ημερομηνίας μέσα στο καταχείμωνο γι’ αυτή τη γιορτή. Η αγάπη και ο έρωτας θα έπρεπε να γιορτάζουν τον Αύγουστο. Στη θάλασσα, στο ηλιοβασίλεμα, στη βραδινή βόλτα με φεγγάρι. Λίγο παραπάνω αν βοηθούσε το σκηνικό, αυτή η μέρα και πραγματικά μαγική θα ήταν και πολύ λιγότερους επικριτές θα είχε. Τώρα, μέσα σε μια πανικόβλητη και μουντή πόλη, ακόμα κι αν αγνοήσεις την αυθόρμητη σκέψη “εδώ ο κόσμος χάνεται…” και αποφασίσεις να συμμετάσχεις στο πάρτι, τρέχα γύρευε ηλιοβασίλεμα στις 5 το απόγευμα κι άντε να βγάλεις το κορίτσι βόλτα στην πανσέληνο αν δεν είναι αρκούδα.

Ίσως γι’ αυτό, και μιας που στο μέσα μου κάνει ό,τι καιρό θέλω εγώ, οι μουσικές που διαλέγω για να μπω στο Valentine’s mood είναι όλως τυχαίως εκείνες που φέρνουν στα ρουθούνια μου καρύδα, νυχτολούλουδο και θαλασσινό αλάτι. Σήμερα, για να μην χαλάσει η παράδοση, ξημέρωσε και θα νυχτώσει με το Supersonic Love του Ian Ikon και τη Marina Celeste να τραγουδά με τη νεραϊδένια φωνή της το μαγικό ξόρκι “Supersonic love, pull me into orbit round your sun”. Και ξαφνικά, είναι πάλι καλοκαίρι. Χρόνια πολλά!

 

 

  • Aaaand Im back! peskias cookinglesson dffnt kohlrabitacos with shrimp foodporn
  • Art brings as closer irisxilabm irisxilasxanalatos allotekaitora retrospective benakimuseum Until
  •         72
  • Happy 18 to the brightest girl inside and out Vivian
  •    mariannasb      mazigiatopaidi
  • Black and blue And who knows which is which and
  • Good morning Dubai! Bulgariwatchconvention Dubai2018 BulgariResort vkessaris best paparazzi ever
  • Happiness is iwc150 iwcsihh highonsugar giapantaxontroi untilnextyear
  • Bringing back the best there is! SIHH2018 watchloversunite amazing watches